شنبه, 04 آذر 1396
گمیش تپه

اینجا خورشید هم نقره ای می تابد

امتیاز کاربران
ضعیفعالی 

2508323عکس‌ها، این قاب‌های ساده چهارگوشه یک لحظه و تنها یک لحظه را ثبت می‌کنند، اما مگر این نیست که هر لحظه داستانی قبل و بعد خودش دارد؟ ما این داستان‌ها را برای‌تان روایت می‌کنیم.

 به گزارش ساحل گمیشان دُرُست زمانی‌که خورشید به بالاترین نقطه خود در آسمان می‌رسد، هوای گرم ظهر آن‌ها را بیرون از مغازه می‌کشاند. جمع می‌شوند و گپ می‌زنند؛ از روزگار و کاسبی‌های‌شان می‌گویند؛ شاید هم امروز ماجرای نوه‌دار شدن یکی‌شان باشد و روز دیگر بحث دختر به خانه بخت فرستادن دیگری‌شان.

یکی‌شان زیرانداز هر روز را در دست می‌گیرد و کنار مرد واکسی می‌نشیند که مبادا این پاتوق سرظهری او را از کار بیندازد، یکی دیگر لبه مغازه می‌نشیند و دیگری در حالی‌که از مغازه خارج می‌شود، نگاهش به دوربین می‌افتد، همه‌شان دوربین را می‌بینند و ... چیلیک! ثبت شدند، در یک ظهر گرم تابستان و فارغ از دغدغه‌های مختلف زندگی ثبت شدند.

اینجا «گمیشان» است در استان گلستان، جایی در شمالی‌ترین حاشیه شرقی دریای خزر که فاصله نزدیکش به کشور ترکمنستان از شمال و محدود شدن به بندر ترکن از جنوب نشان از حضور قوم ترکمن در این شهر دارد.

خودشان «کمیش‌تپه» صدایش می‌کنند به معنی «تپه نقره‌ای»؛ برخی می‌گویند روزگاری نقره در این محل کشف شده، برخی دیگر هم از انعکاس نمکزارهای تپه حرف می‌زنند که نقره‌ای بوده است، نامش به هر دلیل که «کمیش‌تپه» باشد اینجا از قدیمی‌ترین شهرهای ترکمن‌نشین شمال ایران اشت.

«کمیش‌تپه» روزگاری برای خودش برو و بیایی داشته، اما بعد از دوران پهلوی و انتقال امکانات شهر به بندر شاه (بندر ترکمن امروزی) تقریبا متروکه می‌شود تا بعد از انقلاب جمهوری اسلامی که تبدیل به شهرستان می‌شود. حالا در کمیش‌تپه کشاورزی و دامداری و قالیبافی می‌کنند، اما زندگی خیلی از افراد این منطقه به دریای خزر و ماهیگیری وابسته است، حالا با راه‌اندازی سایت پرورش میگو در گمیشان می‌توان امید داشت روزهای اوج این شهر به آن برگردد.    /مهر

به اشتراک بگذارید

اضافه کردن نظر


کد امنیتی
تغییر کد امنیتی